• Historia szkoły

      • Szkoła Podstawowa w Niestępowie jest placówką publiczną prowadzoną przez Urząd Gminy w Żukowie. Istnieje od 1905 roku. Została utworzona głównie dla miejscowej ludności niemieckiej, zamieszkującej teren Niestępowa i okolic.
        Do końca I wojny światowej nauka odbywała się tu więc w języku niemieckim. Dopiero w latach międzywojennych wprowadzono nauczanie w języku polskim. Nauczycielem w niestępowskiej placówce był wówczas Konrad Domarus, a dzieci uczyły się w czterech oddziałach. Wraz z wybuchem II wojny światowej w szkole wrócono do nauki w języku niemieckim.
        W  1945 roku po zakończeniu działań wojennych kierownikiem szkoły był Leon Krykant. Urząd ten pełnił do roku 1958. W tym czasie zwiększyła się liczba uczniów i nauczycieli pracujących w szkole i konieczne stało się jej powiększenie. W lipcu 1957 roku oddano do użytku nowy budynek szkolny, tzw. „pawilon”, który powstał w sąsiedztwie „starej szkoły”. Znajdowały się w nim 3 przestronne sale lekcyjne. Jednocześnie w tym samym roku w pobliskim Sulminie utworzono jednoklasową szkołę. W latach 1958-1971 w jej murach uczyło się około 100 uczniów, nad którymi opiekę sprawowało 4 nauczycieli, zaś kierownikiem placówki był Józef Kamiński. Od roku 1971 do roku 1983 funkcję dyrektora szkoły pełniła Elżbieta Dębińska, a przez kolejne 3 lata Sabina Adrjanowska.
        W 1984 roku rozbudowano „stary” budynek szkoły, zmodernizowano sale lekcyjne, dobudowano nowe skrzydła i utworzono mieszkania dla nauczycieli. W kolejnych latach urząd dyrektora szkoły piastowały Maria Machutt i do 2000 roku Elżbieta Janiszewska. Od tego czasu dyrektorem Szkoły Podstawowej w Niestępowie jest Stefan Kryściński , który dokonał rozbudowy szkoły. W 2007 roku oddano do użytku salę gimnastyczną, która stanowi łącznik między dwoma budynkami szkolnymi. Dzięki tym zmianom szkoła dużo zyskała pod względem lokalowym. Jest miejscem imprez i spotkań społeczności lokalnej.

        • Patron szkoły

        • Stutthof to pierwszy obóz koncentracyjny utworzony przez Niemców po wybuchu wojny poza granicami III Rzeszy. Oficjalnie został utworzony w styczniu 1942 roku, ale pierwsi więźniowie trafili tu już 2 września 1939 roku. Byli to głównie aresztowani w Gdańsku Polacy i Żydzi. Do końca wojny w obozie przebywało łącznie około 110 tysięcy więźniów. Wolności nie doczekała ponad połowa. Więźniowie ginęli w komorach gazowych, byli rozstrzeliwani albo truci zastrzykami z fenolu. Wielu umierało też z głodu, wycieńczenia oraz z powodu szerzących się chorób.
          25 stycznia 1945 roku komendant obozu koncentracyjnego Stutthof Paul Werner Hoppe, zarządził rozpoczęcie ewakuacji obozu. Trasa prowadziła przez Mikoszewo, Cedry Wielkie, Pruszcz Gdański, Straszyn, Łapino, Kolbudy, Niestępowo, Żukowo, Przodkowo, Pomieczyno, Luzino, Godętowo do Lęborka. Przewidywano marsz 7-dniowy. W rozkazie ewakuacyjnym wyraźnie nakazano esesmanom, aby w razie prób ucieczki czy innych form buntu, wymierzano karę śmierci. Przeznaczonych do ewakuacji ustawiono w kolumny marszowe. Łącznie na trasę marszu wyruszyło 11 000 osób. Jednocześnie nastąpiła ewakuacja wszystkich podobozów Stutthofu.
          Pamięć o Marszu Śmierci na Kaszubach do dzisiaj jest bardzo żywa. Na trasie ewakuacji jest wiele miejsc pamięci. Jedno z nich znajduje się w Niestępowie. Na tutejszym cmentarzu spoczywa około 36 uczestników tego marszu.